Ο Φαν’τ Σχιπ και οι ιδιοκτήτες της Εθνικής

Όταν μετά την επεισοδιακή περίοδο Άγγελου άκουσα πως η εθνική προσέλαβε έναν Ολλανδό χωρίς μεγάλη καριέρα(προπονητική) θεώρησα πως απλά θα αποτελέσει έναν μεταβατικό προπονητή μέχρι να έρθει ο επόμενος.

Η πρώτη του κίνηση εξέπληξε τους πάντες. Πέταξε κακήν κακώς από την ομάδα δύο παίκτες με πολυετή εμπειρία και καταξιωμένη καριέρα λόγω των θεμάτων που είχαν δημιουργήσει στην προηγούμενη τεχνική ηγεσία.

Εκεί η γνώμη μου άρχισε ήδη να αλλάζει . Ο Ολλανδός πέρασε με το καλημέρα σας το μήνυμα πως η εθνική δεν είναι τσιφλίκι κανενός. Ακολούθησαν αγώνες όπου η ομάδα έπαιξε ωραίο ποδόσφαιρο φέρνοντας και αποτελέσματα , γεγονός που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Ο Τζον Φαν’τ Σχιπ αναμφίβολα έχει τη δυνατότητα να γράψει το όνομα του στην ιστορία ως ο προπονητής που έβαλε και πάλι την Ελλάδα στις ράγες των επιτυχιών.

Οι προηγούμενοι που το κατάφεραν αυτό ( Ρεχάγκελ , Σάντος) είχαν ένα μοντέλο τελείως διαφορετικό από το σημερινό.

Είχαν από την αρχή φτιάξει έναν σταθερό κορμό 14-15 παικτών οι οποίοι αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά της εθνικής ανεξαρτήτως συνθηκών.

Άσχετα δηλαδή με το αν είχαν χρόνο συμμετοχής στις ομάδες τους , ή αν ήταν σε καλή ή κακή αγωνιστική κατάσταση στην εθνική αγωνιζόντουσαν βρέξει χιονίσει.

Σκοπός αυτού ήταν να δημιουργηθεί μια δεμένη ομάδα με παίκτες που να ξέρουν τι πρέπει να κάνουν μέσα στο γήπεδο. Κριτική υπήρχε, και σκληρή μάλιστα για την επιλογή αυτή.

Και ο Γερμανός δέχτηκε πυρά πχ για τον αποκλεισμό Ζήκου , Στολτίδη αλλά και ο αγαπημένος Mister από το Εστορίλ για την εμμονή με τον Κατσουράνη.

Αυτοί όμως επέμειναν και κατά γενική ομολογία δικαιώθηκαν.

Ο Φαν’τ Σχιπ κινείται σε μια τελείως διαφορετική λογική. Τον τελευταίο χρόνο έχουν κληθεί στην Εθνική δεκάδες παίκτες. Θα μου πείτε ότι θέλει να τους δοκιμάσει τώρα που τα ματς δεν καίνε.

Ακόμα όμως και η αρχική ενδεκάδα αλλάζει σε μεγάλο βαθμό. Θέση σε αυτήν έχουν όσοι είναι φορμαρισμένοι και όσοι έχουν αγωνιστικό ρυθμό . Φανέλα βασικού στο σπίτι δε παίρνει κανείς.

Έτσι εξηγείται για παράδειγμα και η μη χρησιμοποίηση Φορτούνη. Όταν δε παίζεις στην ομάδα σου δε μπορείς να απαιτείς να παίζεις και βασικός μάλιστα στην Εθνική.

Ποδοσφαιρικά ο 56χρονος τεχνικός έχει επιλέξει ένα πιο επιθετικό στιλ παιχνιδιού. Πρώτη φορά η Ελλάδα πάει να πετύχει χωρίς να παίζει κλεφτοπόλεμο. Αυτή η επιλογή είναι δίκοπο μαχαίρι.

Γιατί καλώς ή κακώς ότι πετύχαμε το πετύχαμε τόσα χρόνια με την αντίθετη συνταγή.

Η μεγαλύτερη επιτυχία του Ολλανδού είναι το γεγονός ότι έχει ξεκαθαρίσει πως κουμάντο στην Εθνική κάνει ο προπονητής της και μόνο.

Δε διστάζει στο όνομα της διατήρησης της πειθαρχίας να διώξει από αυτήν μεγάλα ονόματα , να αφήσει στον πάγκο καλούς παίκτες και να μην υποκύψει σε πιέσεις έξωθεν.

Αυτό φυσικά δε του το συγχωρούν αυτοί που τόσα χρόνια είχαν δει την Εθνική τσιφλίκι τους.

Ένα μέσο προβολής των παικτών τους ώστε να αποκτούν αξία στο transfermarkt . Ο Φαν’τ Σχιπ χάρες δεν κάνει και αυτό μπορεί στο τέλος να του κοστίσει και τη θέση του.

Αυτή του η κίνηση είναι όμως που με γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον. Ότι δηλαδή δεν κάνει πολιτική για να είναι όλοι ικανοποιημένοι. Δε διστάζει να σπάσει αυγά για το καλό της ομάδας.

Γιατί το μεγαλύτερο πρόβλημα στη μετά-Σάντος εποχή ήταν ότι οι προπονητές πάσχιζαν να κρατήσουν ισορροπίες ώστε να μη τους επιτεθεί ένας μιντιακός στρατός όπως γίνεται τώρα.

Η Εθνική Ελλάδας δεν είναι το μέσο για να πωληθούν οι παίκτες των μεγάλων ομάδων , ούτε έχουμε κανένα Messi ώστε η μη χρησιμοποίηση του να είναι έγκλημα.

Ο Φαν’τ Σχιπ είναι ο πρώτος μετά τους Σάντος και Ρεχάγκελ που το ξεκαθάρισε αυτό από την αρχή . Αυτός είναι και ο λόγος που καθυβρίζεται καθημερινά από συγκεκριμένους κύκλους.

Αν αντέξει στη πίεση , αν τα καταφέρουμε και βγούμε πρώτοι τότε κερδίζει χρόνο και πόντους στην κοινή γνώμη. Ευχόμαστε όλοι(που λέει ο λόγος ) να τα καταφέρει και να επιστρέψουμε επιτέλους σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης.

Ακολούθησε μας εδώ στο Facebook

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΩΤΙΟΥ