Ο βασιλιάς της σκόνης

 

Πρωταπριλιά γράφουμε ταπεινή στήλη και ως “μετά Χριστόν προφήτης” δηλώνω πως κοιμήθηκα 21:30 και ξύπνησα 12 παρά το βράδυ σίγουρος πως η Εθνική δεν είχε κερδίσει. Ήμουν αγνός φίλαθλος της Εθνικής Ελλάδος από μέσα 80’s και μέχρι να γίνουν όλοι “Λεωνίδες” στο (θαύμα θαυμάτων) Γιούρο 2004 την είχα δει κάμποσες φορές από κοντά, ειδικά στα 90’s.

Όλα ξεκινάνε απ’ την παραδοχή πως “ποδόσφαιρο δεν είχες ποτέ” και την ευκαιρία να φτιάξεις και να βάλεις βάσεις την έχασες με τον δακρύβρεχτο “πρωθυπουργό”, όπως τον είπε ο ξένος σπίκερ, στο γήπεδο του δράκου και όσα ακολούθησαν! Τα άλλα είναι σάλια. Οι εκλογές της (γελάει ο κόσμος) Ομοσπονδίας δείχνουν και το μέλλον. Μπήκαμε στα χρόνια του “τίγρη”, μετά από αυτά της “αρκούδας”. Ο νοών νοείτω. Καλό θα ακούγονταν αν ήμασταν κινέζικο ωροσκόπιο.

Χαμένοι ανάμεσα στον Μένιο και την Νανά, αναμένουμε πώς και πώς να ξεκινήσουν ξανά τα πλέι άουτ και πλέι οφ. Λιγότερη αναγούλα προκαλούν αυτά. Άλλη μια πραγματικότητα και παραδοχή στην ελληνική πραγματικότητα. Επίσκεψη, βίζιτα δηλαδή, στα σκονισμένα γήπεδα, καθώς τα προλάβαμε με χαλίκι. Τότε που γίνονταν μάχες για να αναδειχθεί ο νικητής, ο βασιλιάς, σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο. Από 80’s ξεκίνησα, εκεί κατέληξα. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Ήρθε ο δικός μου, από κάτω. Τα είπαμε στα γρήγορα. Μην την ξεγράφεις την Α.Ε.Κ., μου είπε. Στο κύπελλο… συμπλήρωσε! Στο πρωτάθλημα, είναι ικανή να τερματίσει κάτω απ’ τον θλιβερό Παναθηναϊκό του Μπόλονι. Ό,τι μου μετέφερε το γράφω. Αυτούσιο.

Να είστε και να είμαστε καλά, να τα λέμε. Τσάο…

 

“Πολύς καπνός στο μαγαζί. Μπιλιάρδο, μπαλάκια, ηλεκτρονικά παλιάς κοπής. Κάπου, στο βάθος, μια φιγούρα ζυγίζει το χέρι και πετάει στον στόχο 3 βελάκια…!”

in2sports