Ο αργός θάνατος του Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου…

Παρακολουθώ το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της ΕΠΣΜ από όταν ήμουν 17 χρόνων και αργότερα σαν Διαιτητής για μια πενταετία και πλέον.

Έχω να θυμάμαι αδιέξοδα, διοικητικές αλλαγές, κρίσεις, οικονομικά προβληματα αλλά και προκλήσεις… Το πρόβλημα όμως που υπάρχει τώρα μπροστά μας για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο της Θεσσαλονίκης αλλά και γενικότερα της Ελλάδος, όπως φαντάζομαι είναι τόσο συγκεκριμένα αόριστο που για πρώτη φορά τα σωματεία θεωρώ θα αντιμετωπίσουν πιο έντονα από ποτέ το ενδεχόμενο του οικονομικού κραχ… 

Για να γίνω πιο σαφής το περασμένο σαββατοκύριακο και συγκεκριμένα την προηγούμενη αγωνιστική της ΕΠΣΜ, έκανε πρεμιέρα το νέο υγειονομικό πρωτόκολλο για την παρουσία φιλάθλων στα γήπεδα της πόλης, για τους αγώνες των ερασιτεχνικών σωματείων.

Προσωπικά πήγα να παρακολουθήσω ένα παιχνίδι της Α’ κατηγορίας σε ένα γήπεδο της δυτικής Θεσσαλονίκης, όπου είδα το νέο μέτρο να εφαρμόζεται μπροστά στα μάτια μου και αυτός ήταν και ο λόγος που δεν παρακολούθησα το ματς, καθώς μόλις 40 θεατές επιτρέπονταν στις εξέδρες και οι οποίοι είχαν εισέλθει μισή ώρα πριν το ματς. Δεν πρόκειται να εξετάσω την ορθότητα εφαρμογής του μέτρου, ούτε να σταθώ στην κατεπείγον απόφαση και εφαρμογή του πρωτοκόλλου, απλά θα αναρωτηθώ… 

Ο κορωνοϊός είναι εδώ και θα μείνει εδώ για χρόνια από ότι φαίνεται, τα γήπεδα της Super League είναι κλειστά και θα παραμείνουν κλειστά για λόγους υγειονομικής ασφαλείας και για λόγους υγειονομικής χωροταξίας.

Οι μεγάλες ΠΑΕ παρότι ζορίζονται δείχνουν να αντέχουν το βάρος μέχρι στιγμής, άλλωστε παίζουν με εκατομμύρια και όχι με μερικά ευρώ όπως οι διοικήσεις των σωματείων του Ερασιτεχνικου που παλεύουν τα τελευταία χρόνια για την επιβίωση τους…

Θα ήθελα λοιπόν να ρωτήσω για πόσο πιστεύουν κάποιοι άνθρωποι που ενδεχομένως δεν έχουν περάσει ούτε έξω από καντίνα γηπέδου, θα αντέξουν τα ερασιτεχνικά σωματεία όχι μόνο της Θεσσαλονίκης αλλά και της Ελλάδος από την μακρόπνοη και στο τέλος επικίνδυνη αναστολή παρουσίας φιλάθλων στα γήπεδα των ερασιτεχνικων πρωταθληματων…;; 

Για πόσο πιστεύουν θα αντέξουν αυτοί οι άνθρωποι που αποτελούν τις διοικήσεις και τους εφορους των σωματείων, οι οποίοι στην πλειονότητα είναι επαγγελματίες μεροκαματιαρηδες και βάζουν λεφτά από την τσέπη τους, όχι για διαφημίσεις και χορηγίες αλλά για να βγάλει η ομάδα φανέλες και να νοικιάσει αποδυτήρια και άλλες αυτονόητες δράσεις, για πόσο θεωρούν ότι θα αντέξουν οικονομικά και συλλογικά;;; 

Αυτά τα 2-3 η’ και 5 ευρώ εισιτήριο μπορεί στην σούμα τους για μερικούς, σε μεγάλα γραφεία με δερμάτινους καναπέδες να είναι “τυρόπιτες” κ’ “στραγάλια” αλλά για τους ανθρώπους και διοικούντες του Ερασιτεχνικου Ποδοσφαίρου, είναι επιβίωση και αναγνώριση ενός Τιτανιου έργου που μόνο χάρις αυτούς συνεχίζεται…

Ενός Τιτανιου έργου που έχει παράδοση και ιστορία και από αυτό κάποτε ξεκίνησαν ποδοσφαιρικες προσωπικότητες που δόξασαν την Πατρίδα μας και το Άθλημα…

Ακολούθησε μας εδώ στο Facebook

ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΑΠΑΔΗΣ