Η χαμένη ευκαιρία της Ίντερ…

Είναι πραγματικά απορίας άξιο το γεγονός πως η φετινή Ίντερ δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Η χρόνιά φέτος ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Ο ερχομός των Κόντε και Λουκάκου δημιούργησε προσδοκίες στους οπαδούς του συλλόγου.

Πράγματι , και ο πλέον αδαής μπορούσε να καταλάβει πως ο Βέλγος φορ ταίριαζε γάντι στο Ιταλικό πρωτάθλημα. Είχε όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία χρειάζονται για να κάνεις τη διαφορά στο ίσως πιο σκληρό από τα πρωταθλήματα της Ευρώπης.

Ο πρώην φορ της Τσέλσι, της ΄Εβερτον και της Γιουνάιτεντ διαθέτει δύναμη, ταχύτητα(για τα κιλά και τον όγκο του) , καλά τελειώματα και με τα δύο πόδια και με το κεφάλι και ανθεκτικότητα στις μονομαχίες. Ακόμα , μπορεί να κρατάει και να μοιράζει μπάλα ,ενώ σπανίως είναι σε κακό βράδυ.

Όλα αυτά ταίριαξαν γάντι με την αγωνιστική φιλοσοφία του Κόντε και το αγαπημένο του 3-5-2 . Επιπλέον, βρήκε χημεία με τον Μαρτίνεζ δημιουργώντας ένα φονικό επιθετικό δίδυμο.

Οι «Νερατζούρι» ξεκίνησαν πολύ καλά με συνεχόμενα θετικά αποτελέσματα έδειχναν πως είναι ικανοί να χτυπήσουν την μόνιμη πρωταθλήτρια Γιουβέντους . Μάλιστα ακόμα και η εντός έδρας ήττα της Ίντερ από τους πρωταθλητές Ιταλίας δεν πτόησε την καλοκουρδησμένη μηχανή του Αντόνιο Κόντε.

Αντιθέτως, η ομάδα του Ιταλικού Βορρά δεν έχασε την επαφή της με την κορυφή και συνέχισε να παραμένει σε απόσταση αναπνοής από τη «Μεγάλη Κυρία».

Στα αρνητικά της σεζόν συγκαταλέγεται η αποτυχία πρόκρισης στους 16 του champions league. Η κακοδαιμονία του Ιταλού κόουτς σε αυτή τη διοργάνωση κρατάει χρόνια καθώς ούτε με τις Γιουβέντους και Τσέλσι κατάφερε να διακριθεί. Φέτος αυτοκτόνησε την τελευταία αγωνιστικά χάνοντας εντός έδρας από τα «δεύτερα» της Μπάρτσα.

Η ήττα στο Ολύμπικο από τη Λάτσιο λίγο πριν τη διακοπή λόγω πανδημίας ουσιαστικά έβγαλε της Ίντερ από τη διεκδίκηση του εγχώριου τίτλου παρόλο που βαθμολογικά η απόσταση δεν ήταν μεγάλη.

Τελευταία ευκαιρία της να κατακτήσει κάποιο τίτλο ήταν η διοργάνωση του Europa league. Έμοιαζε (μαζί με τη United) να είναι το απόλυτο φαβορί. Και πράγματι έτσι ήταν. Στα περισσότερα παιχνίδια έκανε «πλάκα» όντας εμφανώς 2-3 επίπεδα πάνω από τους αντιπάλους της.

Το υπερόπλο που λέγεται Λουκάκου έβγαζε (όποτε χρειαζόταν ) τα κάστανα από τη φωτιά , ενώ η γρανιτένια τριάδα στα στόπερ έμοιαζε απροσπέλαστη.

Κάπως έτσι και ενώ οι περισσότεροι θεωρούσαμε δεδομένο έναν τελικό μεταξύ των «νερατζούρι» και των «Κόκκινων Διαβόλων» η απίστευτη Σεβίλλη έκανε την έκπληξη και με ψυχωμένη ανατροπή πέταξε έξω τους Άγγλους.

 Στον τελικό η Σεβίλλη έδειξε το μέταλλο της και απέδειξε ότι είναι ο κυρίαρχος του θεσμού φτάνοντας τα 6 τρόπαια και αφήνοντας την ομάδα του Ιταλικού Βορρά άτιτλη μετά από ένα συγκλονιστικό ματς. Άλλωστε όλα κρίνονται στις λεπτομερείς και αν για παράδειγμα ο Βέλγος σταρ της Ίντερ είχε καταφέρει να νικήσει τον εκπληκτικό Μπόνο στο τετ-α-τετ με το

σκορ στο 2-2 τότε πιθανότατα η τιτάνια εφετινή προσπάθεια της Ίντερ θα είχε ανταμειφθεί και με μια κούπα.

 Ύστερα από όλα αυτά ο ικανότατος αλλά και ιδιόρρυθμος Κόντε φαίνεται πως αποχωρεί από την Ίντερ μετά από μόλις ένα χρόνο ,έχοντας όμως σαφέστατα θετικό απολογισμό καθώς συμμάζεψε την ομάδα και έβαλε τις βάσεις για να ξαναγίνει πρωταγωνίστρια.

Υποψήφιος διάδοχος του φαντάζει ένας άλλος πρώην των «Γιουβεντίνων» ο Μαξιμιλιανό Αλέγκρι ο οποίος μάλιστα κατά μια διαβολική σύμπτωση είχε διαδεχτεί τον Κόντε και στη «Μεγάλη Κυρία».

Όπως και να έχει η Ίντερ μετά από αρκετά χρόνια δε χρειάζεται πολλές αλλαγές στο ράστερ της . Ούτε χρειάζεται να πάρει τον Messi για να σπάσει την παντοκρατορία της Γιουβέντους.2-3 πινελιές χρειάζεται για να αποκτήσει περισσότερη φαντασία στο παιχνίδι της και λίγη περισσότερη σταθερότητα και ποιότητα.

Αν αυτά γίνουν τότε του χρόνου ίσως τη δούμε να επιστρέφει, μετά από το ιστορικό τρεμπλ του 2010, στην κορυφή του Ιταλικού ποδοσφαίρου.

Ακολούθησε μας εδώ στο facebook

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΩΤΙΟΥ