Η Μπάρτσα που αγαπήσαμε… δεν υπάρχει πια

Μετά τη φυγή του CR7 από τη βασίλισσα οι περισσότεροι θεωρήσαμε πως για τα επόμενα χρόνια η υπόθεση La Liga θα αποτελεί μια διοργάνωση η οποία εύκολα ή δύσκολα θα καταλήγει στη Βαρκελώνη.

Πράγματι αυτό συνέβη τη περασμένη σεζόν. Φέτος όμως η Ρεάλ ήταν καλύτερη και το πήρε δίκαια με την καθοδήγηση του Ζιζού και μπροστάρη τον αρχηγό Sergio Ramos.

Η απώλεια του τίτλου για τη Μπάρτσα στάθηκε αφορμή να αναδυθούν και πάλι όλες οι παθογένειες της μετά Πεπ εποχής .

Οι δηλώσεις του Messi και η ενδεχόμενη μη ανανέωση του συμβολαίου του αποτελούν το κερασάκι στη πικρή τούρτα των Καταλανών. Στο κακό κλίμα έρχεται να προστεθεί και το γεγονός πως πέρασαν κιόλας 5 χρόνια από την τελευταία φορά που η κούπα με τα μεγάλα αυτιά κατέληξε στη Βαρκελώνη μετά τον τελικό του Βερολίνου.

Έκτοτε η Μπάρτσα επιμένει να εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από τις εμπνεύσεις του Αργεντίνου μάγου της. Ένας κούκος όμως δε φέρνει την άνοιξη, ακόμα και αν αυτός είναι ο πιο χαρισματικός ποδοσφαιριστής που γέννησε τούτος ο πλανήτης.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτού είναι οι περσυνοί ημιτελικοί με τη Liverpool,όπου στο πρώτο παιχνίδι ο Leo με δύο γκολ και φοβερή εμφάνιση έδωσε ασφαλές προβάδισμα στους Blaugrana. Στη ρεβάνς του Άνφιλντ όμως η Καταλανική άμυνα κατέρρευσε σα χάρτινος πύργος και κατάφερε μέσα σε 90 λεπτά να αποκλειστεί με σκορ 4-0.

Παρόμοια πράγματα είχαν συμβεί και στο Ολύμπικο με τη Ρόμα και τη κεφαλιά του Μανωλά , αλλά και στον ταπεινωτικό αποκλεισμό από τη Γιούβε το 2017. Κάτι τέτοιο θα συνέβαινε και με την Παρί (πρώτο παιχνίδι 4-0) αν δεν είχε συμβεί το θαύμα του 6-1 στο Camp Nou το Μάρτη του 2017.

Το πρόβλημα ξεκινά από τον σχεδιασμό της διοίκησης. Είναι αλήθεια πως πεισματικά επιλέγονται προπονητές οι οποίοι δεν ανήκουν στο πάνω ράφι. Οι προπονητές που προσλαμβάνονται προέρχονται κυρίως από μικρότερες Ισπανικές ομάδες.

Εκεί έχουν μεν σημειώσει αξιοπρόσεκτη δουλειά, ωστόσο , δεν έχουν εμπειρία από το κορυφαίο επίπεδο. Τέτοιος ήταν ο Βαλβέρδε, τέτοιος ήταν ο Ενρίκε τέτοιος είναι και ο Κίκε Σετιέν.

 

Ενδεχομένως νιώθουν ένα κόμπλεξ απέναντι στα μεγάλα αστέρια του συλλόγου και ειδικά απέναντι στον αρχηγό και φυσικό ηγέτη της Μπάρτσα. Παρουσιάζουν αδυναμία στο στήσιμο ενός πλάνου στο παιχνίδι και αρκούνται απλά στο να προχωρά η ομάδα με τον αυτόματο πιλότο του χαρισματικού παιδιού της Μασία.

Και οι μεταγραφές όμως, χαρακτηρίζονται από βιαστικές ως και αλλοπρόσαλλές. Αποκτώνται διαρκώς επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές χωρίς να δίνεται η απαραίτητη σημασία στα προφανή αμυντικά κενά.

Ακόμα και η κλεισμένη ανταλλαγή Αρτούρ με Πιάνιτς μοιάζει αψυχολόγητη. Με ποια λογική δίνεις τον 23χρονο εξελίξιμο Βραζιλιάνο μέσο για να αποκτήσεις τον 30χρονο Βόσνιο;

 Η Μπάρτσα δε θυμίζει σε τίποτα πια την ομάδα που λάτρεψαν όλοι . Την ομάδα του 2008-2012 η οποία αποτελούσε ότι πιο εξωπραγματικό έχει παρουσιαστεί ποτέ στον ποδοσφαιρικό πλανήτη. Το τίκι-τάκα του Πεπ δεν υπάρχει πια και από κείνη την ομάδα έχουν απομείνει ελάχιστοι.

Δε ξέρω αν ο Leo κάνει πάλι τα γνωστά μαγικά του και φτάσει τη Μπάρτσα στο τελικό του Champions League, πάντως ακόμα και έτσι να γίνει ο σχεδιασμός είναι λάθος . Δεν έχει ποδοσφαιρική λογική. Και αυτό σε βάθος χρόνο αυτό φαίνεται , παρά τις μεμονωμένες επιτυχίες .

Είναι ζωτικής σημασίας θέμα να αλλάξει το πλάνο. Για να συμβεί όμως αυτό πρέπει άπαντες να διαπιστώσουν πως ο βασιλιάς είναι γυμνός, να αναγνωρίσουν δηλαδή την ύπαρξη του προβλήματος…

 

Έπειτα απαιτείται η πρόσληψη ενός coach παγκόσμιας κλάσης ο, οποίος θα είναι σε θέση να διαχειριστεί τα “εγώ “ των ποδοσφαιριστών. Επίσης και η αγωνιστική φιλοσοφία θέλει ριζική επαναθεμελίωση . Η ομάδα πρέπει να βοηθάει τον φυσικό της ηγέτη να ξεδιπλώσει το αστείρευτο ταλέντο του και όχι να περιμένει διαρκώς βοήθεια από αυτόν.

Το σύνολο χρειάζεται να στηρίζει τον Messi και όχι να στηρίζεται (αποκλειστικά μάλιστα) σε αυτόν. Τότε ναι και οι επιτυχίες θα έρθουν, και το ελκυστικό ποδόσφαιρο και το θέαμα και τα χαμόγελα θα επιστρέψουν και πάλι στην αγαπημένη μας Μπάρτσα.

Όσο για το ενδεχόμενο ο Leo να αφήσει τη Βαρκελώνη;

Αυτό δε το αναφέρω καν, διότι τότε θα μιλάμε για τέλος εποχής.

Ακολούθησε μας εδώ στο facebook

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΩΤΙΟΥ