Η Μπάγερν αλλάζει το ποδόσφαιρο…

Προσωπικά ποτέ δεν υπήρξα θιασώτης και οπαδός του Γερμανικού ποδοσφαίρου. Ούτε των Γερμανικών ομάδων, ούτε και της εθνικής Γερμανίας.

Πάντα μου έβγαζαν μια σκληρότητα και το στιλ παιχνιδιού τους στηριζόταν περισσότερο στα φυσικά προσόντα και όχι τόσο στο ταλέντο.

Κάθε Γερμανική ομάδα που σέβεται τον εαυτό της χαρακτηρίζεται από πειθαρχία, ισορροπημένο παιχνίδι, ταχύτητα και ομαδικότητα.

Με τον παραπάνω συνδυασμό η Μπάγερν , η Ντόρτμουντ και η εθνική Γερμανίας κατακτούσαν τίτλους τα περασμένα χρόνια.

Αυτό που κάνει όμως η Μπάγερν τώρα είναι κάτι διαφορετικό. Ο τρόπος παιχνιδιού της δε βρίσκει πειστική απάντηση από καμία ομάδα.

Δεν υπάρχει δηλαδή θεωρητικός τρόπος αντιμετώπισης. Σε πνίγει με ασταμάτητο πρέσινγκ και βγάζει τη μια φάση μετά την άλλη. Δίνει την αίσθηση ότι μπορεί να φτιάξει ευκαιρία όποτε θελήσει.

Έχουν όλοι οι παίκτες της απίστευτη φυσική κατάσταση η οποία βοηθά στο να έχει η πίεση διάρκεια, με αποτέλεσμα ο αντίπαλος να σκάει και να αναγκάζεται να πουλήσει τη μπάλα. Και πολλές φορές σε επικίνδυνο σημείο του γηπέδου. Η Μπάγερν θυμίζει τη Μπάρτσα του Πεπ ή τον Ajax του Cruyff.

Όχι σε αγωνιστική φιλοσοφία , μα στο ότι και αυτές παρουσίασαν ένα ποδοσφαιρικό πλάνο που για τους αντιπάλους τους ήταν άλυτος γρίφος.

Πράγματι επί 4 χρόνια καμία ομάδα δεν έβρισκε απάντηση στο τίκι -τάκα και όσες κατάφεραν να τον νικήσουν ήταν από καθαρή τύχη (για να μη το πω αλλιώς).

Έτσι εκτιμώ πως θα συμβεί και με τη Μπάγερν τώρα . Δεν ξέρω αν κατακτά τα πάντα για τα προσεχή χρόνια όπως ο Ajax που πήρε 3 σερί πρωταθλητριών ή η Μπάρτσα που πήρε 2 και έχασε άλλα δύο λόγω συγκυριών.

Πάντως θα επιβάλλεται σε κάθε αντίπαλο μέχρι να βρεθεί η απάντηση σε αυτό το νέο μοντέλο παιχνιδιού.

Ως τώρα αυτή δεν έχει βρεθεί . Αν παίξεις με την άμυνα ανεβασμένη ψηλά ο Gnabry , o Sane , o Kimmich και ο Davies θα σε διαλύσουν στις αντεπιθέσεις όπως συνέβη στον προημιτελικό του champions league.

Από την άλλη αν παίξεις κατενάτσιο θα βρεθείς σίγουρα με 20+ τελικές στην εστία σου οι οποίες λόγω του Lewandowsky κατά πάσα πιθανότητα θα μετουσιωθούν σε πολλά τέρματα.

Αν επιλέξεις να πας σε ισορροπημένο παιχνίδι , η Γερμανική ομάδα και λόγω πειθαρχίας και ποδοσφαιρικής παιδείας και εμπειρίας κατά πάσα πιθανότητα θα βρει τον τρόπο να σε νικήσει.

Δεν υπάρχει το manual αντιμετώπισης αυτού που παίζουν σήμερα οι Βαυαροί γιατί πολύ απλά αυτό δεν έχει ξαναεμφανιστεί.

Αυτό με οδηγεί στο συμπέρασμα πως όπως η Barca και ο Ajax παλιότερα άλλαξαν τον τρόπο προσέγγισής του παιχνιδιού, αυτό θα συμβεί και με τη Μπάγερν.

Μεγάλες και επιτυχημένες ομάδες υπήρξαν πολλές , λίγες όμως προσέθεσαν κάτι καινούργιο στο άθλημα.

Για παράδειγμα η Ρεάλ του 2013-18 πήρε 4 champions league σε 5 χρόνια χωρίς να παρουσιάσει κάτι που δεν είχαμε ξαναδεί από άποψη αγωνιστικής φιλοσοφίας. Απλώς είχε μαζέψει τη μικτή κόσμου και ήταν περίπου αναμενόμενο πως οι τίτλοι θα έρθουν.

Όταν σε τελικό μπορείς να έχεις την πολυτέλεια να κρατάς έναν παίκτη 100 εκατομμυρίων στον πάγκο , ο οποίος μπαίνοντας αλλαγή πετυχαίνει 2 γκολ το ένα εκ των οποίων με ανάποδο ψαλίδι από το ύψος της μεγάλης περιοχής τότε οι αναλύσεις και οι τακτικές είναι μάλλον περιττές.

Η εμφάνιση της Μπάγερν απέναντι στη Σάλκε προκαλεί τρόμο , καθώς οι Βαυαροί σκόραραν με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Ακόμα και ασίστ με ραμπόνα του Lewandowsky είδαμε. Ο αγώνας έμοιαζε σαν κάποιος να πήρε τη Μπάγερν στο PlayStation και να έβαλε να παίξει στο αρχάριος.

Για όλο αυτό που βλέπουμε και που εκτιμώ θα δούμε στο εγγύς μέλλον αξίζουν πολλά μπράβο στον Χανς-Ντίτερ Φλικ που αναμόρφωσε την ομάδα μετά την μάλλον αποτυχημένη διαχείριση Κόβατς.

Το βέβαιο είναι πως αυτή η Μπάγερν θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια ως ένας σταθμός εξέλιξης και βελτίωσης του αθλήματος.

Ακολούθησε μας εδώ στο Facebook

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΩΤΙΟΥ