Η κινητή εγκυκλοπαίδεια του Άρη λέγεται Πάνος Κατσούφρος…

Ο Πάνος Κατσούφρος αποτελεί την ζωντανή εγκυκλοπαίδεια της ιστορίας του Άρη σε ποδόσφαιρο, Μπάσκετ και σε πολλά άλλα αθλήματα…

Για όσους παρακολουθούμε την δραστηριότητα του και την προσφορά του στο έργο μνήμης και αναφοράς για την ομάδα, ξέρουμε πως δεν υπάρχει κάτι γύρω από την ιστορία του Άρη που να μην το ξέρει η’ να μην υπάρχει μέσα στην σελίδα που διαχειρίζεται το Aris Retro. Είχαμε την τιμή και την χαρά να κάνουμε μια φιλική κουβέντα μαζί του… 

Πάνο καταρχάς σε ευχαριστούμε για αυτή την φιλική κουβέντα και πες μας για αρχή τι σημαίνει για σένα ο Άρης;

Γαλουχήθηκα από την οικογένεια μου και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου η οντότητα του Άρη περιπλανιέται μέσα μου. Γεννήθηκα Άρης! Καθώς όμως μεγάλωνα και ωρίμαζε η σκέψη μέσα μου, συνειδητοποίησα τις αξίες και τα ιδανικά που πρεσβεύει αυτός ο Σύλλογος!

Όλα είναι συμβολικά! Η ημερομηνία ίδρυσης, το όνομα, τα χρώματα.

Ο Άρης για μένα σημαίνει πολλά, παρα πολλά, είναι τρόπος ζωής και τον υπηρετώ με όλη μου την αγάπη!

Πότε μπήκες για πρώτη φορά στο Κ. Βικελίδης και σε ποιό παιχνίδι;

To θυμάμαι σαν χθές, γιατί κάποια πράγματα στη ζωή όταν σου κάνουν τόσο μεγάλη εντύπωση δε ξεχνιούνται…

Ήταν ένα Άρης-ΠΑΟΚ στο μακρινό 1985, μέσα στο καταχείμωνο, Ιανουάριος για την ακρίβεια. Ήμουν μόλις 9 χρονών και κατηφόρισα μόνος μου για το γήπεδο από τη Κάτω Τούμπα που ήταν τότε το πατρικό μου.

Ξέρετε τότε, εκείνη την εποχή, από μικρά αλωνίζαμε στις γειτονιές μόνοι μας! Μόλις έφτασα λοιπόν, κάποιος καλός κύριος με έβαλε μέσα ως (δήθεν) συνοδός, στη κεντρική Θύρα-2 και μόλις αντίκρυσα τον κόσμο και τον παλμό εντυπωσιάστηκα.

Σκορ 3-1 και εγώ πιτσιρίκος να χαζεύω με ανοιχτό το στόμα τις εκδηλώσεις των φιλάθλων και την εκπληκτική ατμόσφαιρα! Ήταν το “βάπτισμα του πυρός” και από τότε δεν εγκατέλειψα ποτέ το γήπεδο Χαριλάου.

Δεν σε χαρακτηρίζουν άδικα την κινητή εγκυκλοπαίδεια της Ιστορίας του Άρη και αυτό φαίνεται από την δουλειά που κάνεις στα social media με το Aris Retro…Μίλησε μας λίγο για την σελίδα αυτή και την προσπάθεια σου…

Η σελίδα Aris Retro 1914 είναι αμιγώς σελίδα ιστορικού ενδιαφέροντος και σκοπός της είναι η εκμάθηση και διάδοση της Ιστορίας του Άρη.

Χωρίς τυμπανοκρουσίες και φανφάρες και με σεβασμό πρός όλες τις ομάδες, ο εκπαιδευτικός της χαρακτήρας έχει ως σκοπό να διδάξει τον κόσμο του Άρη με άγνωστα τις περισσότερες φορές ντοκουμέντα, στοιχεία και φωτογραφίες.

Η προσπάθεια είναι δύσκολη και απαιτείται αρκετός χρόνος για τη καθημερινή παρουσίαση των θεμάτων, αλλά όταν όλο αυτό το εγχείρημα επισκιάζεται από την ανιδιοτελή αγάπη πρός τον Σύλλογο τότε υπάρχει η ικανοποίηση ότι η σελίδα προσφέρει πολλά σε όσους την ακολουθούν.

Που βρίσκεις τόσο υλικό ;; Συνεργάζεσαι και με την ΠΑΕ στο κομμάτι αυτό;;

Θα πρέπει καταρχήν να γυρίσουμε πίσω τον χρόνο περίπου 20 χρόνια όταν και ξεκίνησα δειλά-δειλά να μαζεύω αποκόμματα εφημερίδων, ημερολόγια, φωτογραφίες και ό,τι άλλο έβρισκα. Λίγα χρόνια αργότερα μπήκε και το διαδίκτυο στη ζωή μας που με βοήθησε αρκετά στη συγκέντρωση ντοκουμέντων.

Η πιο σημαντική εύρεση όμως αρχειακού υλικού προέρχεται από ανθρώπους που θέλησαν να μοιραστούν μαζί μου τα φωτογραφικά τους άλμπουμ.

Άλμπουμ που βγήκαν από συρτάρια, πατάρια και αποθήκες, που πλέον με τη βοήθεια της τεχνολογίας σκανάρονται και ψηφιοποιούνται.

Πρόκειται για παλαίμαχους αθλητές όλων των τμημάτων, παλιούς παράγοντες του Συλλόγου, παλιούς φιλάθλους, ακόμη και ιστορικούς άλλων ομάδων με τους οποίους μοιράζομαι το δικό μου αρχείο με το δικό τους.

Το αρχείο μετράει πλέον 76.000 τεκμήρια με την έρευνα να συνεχίζεται αδιάκοπα σε καθημερινή βάση.Άλλωστε το αρχείο του Άρη που μετράει 106 χρόνια ζωής είναι ανεξάντλητο, δε τελειώνει, και όσο ψάχνεις ανακαλύπτεις συνέχεια κρυμμένους θησαυρούς.

Με τη ΠΑΕ Άρης υπάρχει μια μικρή συνεργασία και επικοινωνία αλλά ανεπίσημα, στο μέλλον μπορεί αυτή η συνεργασία να επισημοποιηθεί.

Ακολούθησε μας εδώ στο facebook

Πόσους περίπου παλαίμαχους του Άρη έχεις γνωρίσει σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ και ποια ήταν η πιο συγκινητική σου συνάντηση ή αφιέρωμα;;

Έχω γνωρίσει και έχω συναντήσει τα τελευταία κυρίως χρόνια παρα πολλούς! Με ένα πρόχειρο υπολογισμό, ίσως και 100 ανθρώπους. Υπάρχουν αρκετοί ακόμα που δεν έχω γνωρίσει αλλά σκοπεύω μελλοντικά να υπάρξει συνάντηση και μ’αυτούς.

Κάθε παλαίμαχος έχει να σου δώσει πολλά. Φωτογραφίες, διηγήσεις, ιστορίες, κάθε φορά είναι συγκινητικό να βλέπεις και να ακούς όλα αυτά τα όμορφα πράγματα και εκεί που λες ότι τα είδες ή τα άκουσες όλα πάντα υπάρχει κάποιος που σε διαψεύδει…

Αυτός που “κλέβει” όμως πάντα τη καρδιά μου είναι ο θρυλικός Αλέκος Αλεξιάδης! Κάθε φορά που τον συναντάω και τον ακούω τα συναισθήματα είναι μοναδικά!

Ο άνθρωπος μιλάει για Άρη και βουρκώνει, δε γίνεται να μην παρασυρθείς και ‘συ σ’αυτή τη συγκίνηση!

Πριν λίγες ημέρες ήταν και τα γενέθλια του θρυλικού Νίκου Γκάλη και το Aris Retro τον τίμησε ιδιαίτερα..Υπάρχει κάτι που θα ήθελες να προσθέσεις μέσα από την συνέντευξη αυτή για τον Νικ ή και να πεις ακόμα και κάτι για πρώτη φορά που νιώθεις από την ψυχή σου;;

Ό,τι και να πω για τον Νίκο Γκάλη θα είναι λίγο, ακόμη και όσα αφιερώματα και αν κάνω. Με τον τρόπο μου, ανεβάζοντας μια φωτογραφία του ή κάνοντας ένα αφιέρωμα γι’αυτόν, νιώθω ότι τον τιμάω για όλα αυτά που πρόσφερε στον Σύλλογο.

Είναι ο άνθρωπος που εκτόξευσε το άθλημα στα ύψη και γιγάντωσε μπασκετικά τον Άρη, μακάρι στο μέλλον να δούμε έναν νέο Νίκο Γκάλη να βγαίνει στην επιφάνεια αλλά δύσκολα…

Κρυφό μου όνειρο για τον Νίκ είναι να γυριστεί προς τιμήν του ένα μεγάλο ντοκιμαντέρ τύπου “Last Dance” (Μichael Jordan) και να είμαι ένας απ’τους πολλούς συντελεστές της παραγωγής.

Νιώθω υπερβολικά τυχερός που τον πρόλαβα να αγωνίζεται, ευλογημένος θα έλεγα.

Πόσα χρόνια ζωής μετράει το Aris Retro και που φιλοδοξείς να φτάσει όλη αυτή η προσπάθεια;;

Το Αris Retro 1914 μετράει 2,5 χρόνια ζωής. Ήδη σ’αυτό το διάστημα έχει κοντά στα 10.000 μέλη και συνεχίζει να ανεβαίνει. Μια μέρα λοιπόν αποφάσισα να το δημιουργήσω δίνοντας στη δημοσιότητα και σιγά-σιγά το αρχειακό υλικό.

Δεν έχω κάποια προσωπική φιλοδοξία από αυτή τη προσπάθεια, νιώθω πολύ μεγάλη ικανοποίηση μέσα μου όταν πολύς κόσμος μαθαίνει και βλέπει άγνωστα πράγματα για τον Άρη, πολλές φορές και για πρώτη φορά, αυτό μου φτάνει.

Πριν λίγο καιρό με πλησίασε κάποιος στο γήπεδο, δεν το γνώριζα προσωπικά, μου έσφιξε το χέρι και μου είπε:

«Μέσα από τη σελίδα αυτή μαθαίνω την ιστορία του Άρη στους γιούς μου»!

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη επιβράβευση απ’αυτό!

Αλήθεια έχεις φανταστεί ποτέ την θέση σου σε έναν ξεχωριστό μουσειακό χώρο για την ιστορία του Α.Σ. ΑΡΗΣ;; Πιστεύεις είναι κάτι που θα γίνει τα επόμενα χρόνια…;;;

Αυτό που λείπει και το ζητάει πολύς κόσμος είναι ένα Μουσείο για το ποδόσφαιρο, δέχομαι πολλά μηνύματα για το θέμα αυτό. Πρίν λίγους μήνες υπήρξε προσέγγιση από τη ΠΑΕ Άρης προς το πρόσωπο μου για τη δημιουργία και τη διεύθυνση του Μουσείου, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα και το έργο της σελίδας.

Δέχτηκα με πολύ χαρά τη πρόταση και αυτό είναι κάτι που με τιμάει ιδιαίτερα! Υπάρχουν κάποια θέματα που πρέπει να ξεπεραστούν και ελπίζω σύντομα να υλοποιηθεί αυτό το όνειρο για χιλιάδες Αρειανούς. Δε μπορώ να προσδιορίσω χρονοδιάγραμμα αλλά είμαι σίγουρος πως το εγχείρημα θα γίνει από τη τωρινή διοίκηση της ΠΑΕ Άρης σε συνεργασία με τον Α.Σ.

Αλήθεια κάτι που έχω περιέργεια να στο ρωτήσω, είχες γνωρίσει ποτέ τον αείμνηστο Βασίλη Μποέμη τον καλλιτέχνη που τραγούδησε τον ύμνο του Άρη;; Αν ναι πες μας κάποιες αναμνήσεις και εντυπώσεις από αυτόν…

Δυστυχώς δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω, αν ζούσε τώρα σίγουρα θα ήταν ένας απ’τους ανθρώπους που θα ήθελα να συναντήσω. Ο Βασίλης Μποέμης τραγούδησε το “Άρη γλυκιά μου ομάδα” αλλά αυτό δεν είναι ο Ύμνος του Άρη! Ο Ύμνος του Άρη λέγεται “Άρης Νικητής” και γράφτηκε το 1926 σε στίχους Γεωργίου Κίτσου, μουσική Σεκόντο Ποζέλι και ενορχήστρωση Αιμίλιου Ριάδη.

Είναι το πρώτο Εμβατήριο-Ύμνος που γράφτηκε στην Ελλάδα για Αθλητικό Σύλλογο. Με όλη μου την αγάπη και σεβασμό προς το πρόσωπο του Βασίλη Μποέμη θα πρέπει το τραγούδι του να αντικασταθεί (επιτέλους) κάποια στιγμή με τον έναν, μοναδικό και αυθεντικό Ύμνο του Άρη. Πολλοί τον αγνοούσαν, όμως σήμερα ο κόσμος γνωρίζει και η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου τον ζητάει!

Ελπίζω οι επίσημοι φορείς του Άρη να διορθώσουν πολύ σύντομα αυτό το ιστορικό λάθος!

Ο ποδοσφαιρικός Άρης φέτος τέλειωσε μια χρονιά που ουσιαστικά είχε ανάμικτα συναισθήματα εντός του γηπέδου για τον κόσμο…Μπορείς να μας πεις δυο λόγια για την φετινή χρονιά και ένα σχόλιο για την νέα σεζόν…  

Η χρονιά που ολοκληρώθηκε ήταν από τις πιο περίεργες, όχι μόνο για τον Άρη αλλά για όλες τις ομάδες. Οι ρεαλιστικοί στόχοι που είχαν δοθεί στην αρχή της ήταν η έξοδος στην Ευρώπη και η κατάκτηση του Κυπέλλου. Επιτεύχθηκε ο ένας απ’τους δύο στόχους. Ήταν περίεργη χρονιά λόγω του κορωνοϊου και στη συνέχεια ήρθαν απροσδόκητα και τα ban από λάθη προηγούμενων διοικήσεων.

Όντως, υπήρξαν ανάμεικτα συναισθήματα ενώ ο αποκλεισμός στον ημιτελικό με την ΑΕΚ μας άφησε μεγάλη πικρία με τον τρόπο που ήρθε. Πλέον αυτό που προέχει είναι η επίλυση του τελευταίου ban, αυτό είναι κάτι που θα λυθεί τις επόμενες μέρες, για να μπορέσει ο Άρης να “τρέξει” τον σχεδιασμό της νέας χρονιάς. Η ομάδα θα πρέπει να “χτιστεί” με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να κάνει καλή πορεία στην Ευρώπη και να κατακτήσει ένα τρόπαιο!

Ακολούθησε μας εδώ στο facebook


Συνέντευξη-επιμέλεια: Λάμπρος Παπαδής

ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΑΠΑΔΗΣ