Δυο λόγια για τον μπασκετικό Π.Α.Ο.Κ.

Π.Α.Ο.Κ. και μπάσκετ: μια πονεμένη ιστορία θα μπορούσε να είναι ο τίτλος. Ένα τμήμα που έφερε ευρωπαϊκά κύπελλα στο σύλλογο που έβγαλε παίκτες που πρωταγωνίστησαν στο NBA, που έφτασε σε final four βρίσκεται σήμερα μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Φέτος λοιπόν μαζεύτηκε η ομάδα , αποκτήθηκαν παίκτες με εμπειρία από Α1 και μαζί με κάποια λαχεία θα προσπαθήσουν να βγάλουν την χρονιά με αξιοπρέπεια. Μπήκε και ένας επιχειρηματίας κάποιας οικονομικής επιφάνειας, περιορισμένης βέβαια, αλλά από τα ολότελα….

Πάμε στο αγωνιστικό. Φυσικά πλέον για πρώτη φορά μετά από χρόνια ο σύλλογος δε συμμετέχει σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, πράγμα αναπόφευκτο για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις εγχώριες διοργανώσεις με το υπάρχον υλικό.

Κώστας Μέξας στη άκρη του πάγκου, ένας προπονητής που έχει μια πορεία στην κατηγορία χωρίς να ‘χει καταφέρει να κάνει το επόμενο βήμα. Ωστόσο, είναι ένας  καλός προπονητής που θα παίξει το μπάσκετ του, θα διεκδικήσει τις νίκες που του  αναλογούν χωρίς όμως να κάνει την υπέρβαση.

Οι επιλογές που έγιναν μοιάζουν σχετικά ικανοποιητικές, ιδίως των Ελλήνων παικτών. Ο Τσαλμπούρης δίνει σκορ , δίνει ύψος , έχει φυσική κατάσταση, έχει καλό σουτ για τη θέση του, δεν έχει όμως όγκο. Αν αυτό το παιδί βάλει κάποια μυϊκά κιλά χωρίς να χάσει σε ταχύτητα θα βγάλει λεφτά από το μπάσκετ. Έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης και στον  φετινό Π.Α.Ο.Κ. δεδομένα θα πάρει χρόνο συμμετοχής.

Και οι υπόλοιποι παίκτες όπως ο Κακλαμανάκης, ο Love, ο Turner, ο Παπαντωνίου μαζί με τον Μαργαρίτη αποτελούν έναν κορμό πάνω στον οποίο θα βασιστεί ο δικέφαλος. Ο Beech μοιάζει να ‘χει ένα σουτ από μακρινή απόσταση και μόνο ,χωρίς να προσφέρει σε κάποιο άλλο τομέα .

Το πρόβλημα σε σχέση με άλλες χρονιές είναι ότι λόγω της μη ευρωπαϊκής συμμετοχής το club δεν κατάφερε να προσεγγίσει έναν Αμερικανό τύπου Hatcher, Goss, Smith .Δηλαδή έναν οργανωτή –σκόρερ ο οποίος θα κουβαλάει την ομάδα με αντάλλαγμα την προβολή του στο  BCL.

Αυτόν τον ρόλο δεν μπορεί να τον παίξει ο κατά τα άλλα συμπαθητικός Love , ούτε κάποιος άλλος. Πρόβλημα νο2 είναι η απουσία ενός καθαρού οργανωτή. Δεν ξέρω κατά πόσο ο Παπαντωνίου θα μπορέσει να ανταπεξέλθει σε βάθος χρόνου στο να κατεβάζει τη μπάλα και να ξεκινάει τις επιθέσεις. Είναι χρήσιμος παίκτης δε λέω, αλλά με χαμηλό ταβάνι.

Το πρόβλημα νο3 είναι και το πιο βασικό. Στην Πυλαία φέτος δεν υπάρχει ένα καθαρό πεντάρι που να δίνει σκορ, όγκο ,δύναμη, να φθείρει του αντίπαλους ψηλούς με φάουλ και να κρύβει το καλάθι των ασπρόμαυρων. Η μη απόκτηση ενός τέτοιου παίκτη είναι με διαφορά το μεγάλο φάουλ του μεταγραφικού σχεδιασμού.

Προχτές στη Πάτρα ο Π.Α.Ο.Κ. έβγαλε το ματς με ψηλούς τον Τσαλμπούρη(που δεν είναι 5) και τον συγκινητικό 38χρονο αρχηγό του. Δε γίνεται έτσι δουλειά όμως. Εάν μέσα στους επόμενους μήνες δεν αποκτηθεί κάποιος με τα παραπάνω χαρακτηριστικά τότε το μέλλον προμηνύεται δυσοίωνο.

Μέχρι στιγμής τηρουμένων των αγωνιστικών αναλογιών το σύνολο του Μέξα τα έχει πάει όπως περιμέναμε. Ούτε καμιά μεγάλη επιτυχία , ούτε όμως και κάποια κακή ήττα. Έχασε σε Ιβανώφειο και ΟΑΚΑ από δύο ποιοτικότερες ομάδες , κέρδισε και με διαφορά μάλιστα το Λαύριο και έχασε από τον  Προμηθέα στην Πάτρα. Όσο και αν είναι ντροπή για ένα μέγεθος σαν τον Π.Α.Ο.Κ. να λέμε ότι είναι λογικό να ‘χει κάνει 3 ήττες σε 4 παιχνίδια δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια.

Στην Α1 για να σωθείς (άλλη ντροπιαστική κουβέντα και αυτή) πρέπει να κάνεις μίνιμουμ 9 νίκες. Ο δικέφαλος οφείλει στην ιστορία να σωθεί και μάλιστα σχετικά άνετα . Για να γίνει όμως αυτό απαιτείται να βρει ηγέτες , να γεννήσει πρωταγωνιστές και σταθερές και μάλλον θα χρειαστεί και κάνα Πρωτοχρονιάτικο δώρο από τον Άγιο  Βασίλη του Ροστόφ. Αλλιώς παίζουμε με τις πιθανότητες και με τη τύχη μας…

Ακολούθησε μας εδώ στο Facebook

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΩΤΙΟΥ